Sunce je obasjalo košarkaške fanove u "kišnom gradu". Gradonačelnik Sijetla Majk MekGin je izdao saopštenje u kome potvrđuje da je gradsko veće postiglo sporazum sa investitorom Krisom Hansenom oko izgradnje nove sportske dvorane u ovom gradu na severozapadu Sjedinjenih Država. Na taj način gradske vlasti su indirektno potvrdile svoje interesovanje za povratak profesionalne košarke u Sijetl.
Sijetl je dobio svoju franšizu još 1967. godine kada su Sem Šulman i Judžin Klajn osnovali Supersonikse. Nadimak je potekao iz činjenice da je tada u Sijetlu razvijana supersonična verzija aviona Boing, pa su navijači brzo prihvatili ovaj nadimak i identifikovali se s njim. Soniksi su ubrzo postali respektabilna ekipa u ligi, a kruna prve velike generacije bila su dva vezana NBA finala, 1978. i 1979. godine, protiv Vašington Buletsa. Prvo je pripalo ekipi iz prestonice SAD-a, ali naredne godine Soniksi su se revanširali i osvojili jedini šampionski prsten u istoriji. Najbolji igrači u prvoj velikoj generaciji Sijetla bili su Denis Džonson, Gas Vilijams i Džek Sikma, a sa klupe ih je vodio Leni Vilkens.
U narednoj deceniji Sijetl nije imao značajnijih rezultata sve do 1987. godine kada su ušli u finale Zapada predvođeni sjajnim Ksavijerom MekDenijelom, Tomom Čembersom i Dejlom Elisom. Ipak, dinamični trio se ubrzo raspao, pa su Soniksi u naredni period ušli sa mladim igračima. Novi trener Džordž Karl je formirao ekipu oko Gerija Pejtona i Šona Kempa, koji su ubrzo postali jedan od najatraktivnijih tandema NBA košarke tokom 90-ih. Soniksi su još jednom ušli u veliko NBA finale, ali 1996. godine Čikago Bulsi Majkla Džordana su bili prejaki.
U to vreme Soniksi su se u NBA ligi etablirali kao jaka ekipa, sa odličnim rezultatima, vernom publikom i stabilnom upravom. Ipak, početak novog milenijuma navijačima Soniksa nije doneo puno razloga za zadovoljstvo. Ekipa predvođena Rejom Alenom i Rašardom Luisom nije beležila značajnije rezultate, a dodatni problem se pojavio zbog zastarelosti "Ki Arene", dvorane u kojoj su Soniksi nastupali.
NBA komisije su zahtevale od vlasnika Soniksa da izgrade novu dvoranu, jer postojeća nije zadovoljavala sve strožije kriterijume koje je liga propisala. Kako gradsko veće i vlasnici nisu našli zajednički jezik oko lokacije nove dvorane, sve češće su se pominjale priče oko selidbe Soniksa u drugi grad. Tadašnji vlasnik Hauard Šulc je odlučio da proda Sonikse zbog finansijske krize, a kao novi kupac pojavila se grupacija iz Oklahome predvođena Klejtonom Benetom. Iako je prodaja bila uslovljena ostankom Soniksa u Sijetlu, problem sa dvoranom se ponovo aktivirao i NBA komesar Dejvid Štern je stao na stranu novog vlasnika, koji je želeo ekipu da prebaci u Oklahomu. Nakon što je Benet dobio sudski spor sa gradom Sijetlom, 2008. godine franšiza se i zvanično preselila iz Sijetla skoro 2.000 kilometara dalje, u Oklahoma Siti.
Bili su to teški dani za ljubitelje košarke u Sijetlu. Organizovani su protesti, snimani su dokumentarni filmovi, ukazivalo se na prevaru, ali povratka više nije bilo. NBA košarka se nije igrala u Sijetlu, a njihov ljubimac Kevin Durent je obukao dres sa novim nadimkom, Tander.
Ipak, najnoviji razvoj situacije vraća nadu navijačima u Sijetlu. Načelni dogovor gradskih struktura i investitora obećava izgradnju nove moderne dvorane u najskorijem periodu, a u tom slučaju Sijetl će ponovo ispunjavati sve uslove za odigravanje NBA utakmica. Ostaje da se vidi kako će se stvari odvijati u narednom periodu, ali vrlo je moguće da će neka od sadašnjih NBA franšiza koje su u krizi (npr. Sakramento Kingsi) svoj novi dom pronaći upravo u Sijetlu. Tako bi "kišni grad" pored tornja svemirske igle i grandž muzike ponovo dobio Sonikse i zeleno-žutu boju kao jedan od svojih simbola.
